Ładowanie

Słowa

Zamknij

Książka

Sam przecież doskonale wiedziałem, i to z własnego doświadczenia, ile energii i czasu ludzie poświęcają na stworzenie oraz utrzymanie maski, którą ochoczo pokazują znajomym, na Facebooku lub Instagramie, podczas gdy pod nią mogą być kimś zupełnie innym. Oczywiście niekoniecznie musiało się to wiązać z czymś złym lub podłym. Wystarczyło, że było czymś odmiennym. Ale często było czymś prawdziwym…

Książka

Co cię obchodzą inni? Twoja rodzina i tak ma cię za Wujka Samo Zło, a twoje kontakty z nimi są, co najwyżej, poprawne. Jeśli nawet odwrócą się od ciebie, to co z tego? Stracisz coś? Nie sądzę. Nic im nie jesteś winny, a poza tym masz swoje życie, daleko od tego zadupia, w którym się wychowałeś. Z kolei jeśli jacyś znajomi wyskoczą do ciebie z homofobicznymi tekstami, to ich najzwyczajniej w świecie olej. W takim wypadku nie będą godni, by być twoimi znajomymi. Serio chcesz poświęcić swoje szczęście na rzecz ludzi, którzy tak naprawdę mają cię w dupie?

Książka

Przygniotła mnie niesprawiedliwość tego świata i sposób, w jaki traktowano takich jak ja. Zmiażdżyła mnie świadomość, że już zawsze będę musiał się kryć i uciekać, że nigdy nie zostanę zaakceptowany, a przynajmniej nie w tym kraju. Że zawsze znajdzie się ktoś gotowy zniszczyć i podeptać wszelkie moje marzenia oraz nadzieje na osiągnięcie szczęścia – tylko dlatego, że wolę facetów. Że jeśli się ujawnię, to spadnie na mnie wodospad krytyki, hejtu, agresji i zwykłej, bezrozumnej nienawiści. Było już tego dla mnie za dużo, po prostu za dużo…

Książka

Uświadomiłem sobie, że w moim krótkim życiu już trzy razy uniknąłem śmierci i to tylko w ciągu ostatniego roku! Tyle że zawsze pojawiał się ktoś, kto mnie ratował. Najpierw był to Gryps (przecież nie wiedziałem, jak daleko posunąłby się Wiral, zwłaszcza jeśli całkiem straciłby nad sobą kontrolę!). Potem, w Rybniku, ocalił mnie nieznany mi staruszek, a wreszcie on, Radek – wtedy, gdy wpadłem zimą do stawu (na samo wspomnienie Radka znowu poczułem potężny ból). Mówiło się, że do trzech razy sztuka, ale może działało to jednak inaczej? Może chodziło o wykorzystanie trzech szans – jak życia w grze komputerowej – a to ten czwarty był tym ostatnim? Czy to oznaczało, że tym razem już się nie wywinę? Było to bardzo głupie myślenie, ale w tej chwili nie potrafiłem się przed nim obronić. Przypomniał mi się film Oszukać przeznaczenie i znowu mimowolnie zadrżałem.

Książka

Nie, tego kompletnie się nie spodziewałem! Byłem gotowy na każdą reakcję, ale to? Znowu pomyślałem, że jestem potworem, nawet jeśli wszystko było w dobrej wierze. Kurwa, Machiavelli byłby ze mnie dumny! Tyle że w tej chwili nie miałem czasu na zastanawianie się nad tym i użalanie nad samym sobą.

Książka

Bywały chwile, że brakowało mi tej bliskości z mamą, którą pamiętałem jeszcze z przedszkola. Tęskniłem za nią, za jej ramionami i pocałunkami na dobranoc, za historyjkami, które mi opowiadała, gdy leżałem już w łóżku, jednak czym bardziej zbliżała się do Kościoła, tym bardziej oddalała się od nas (tak, od taty też, co w pewnym momencie również zauważyłem). I w końcu… mnie także przestało zależeć.

Książka

Jasne, być może faktycznie sobie poradzisz. Tak naprawdę masz się do kogo zwrócić, chociaż może tego na razie nie zauważasz, a ja byłem całkiem sam. I tak, dałem radę, ale wierz mi, nikomu nie życzyłbym tego, co przeżyłem w Krakowie, zwłaszcza na początku. Grzebałeś kiedyś w śmietniku, starając się znaleźć cokolwiek do żarcia? Spałeś pod mostem, na zimnie i w deszczu, między śmierdzącymi alkoholikami i bezdomnymi, zastanawiając się, który sprzeda ci kosę, bo spodobały mu się twoje buty? Zakładając, że w ogóle te buty jeszcze masz? Albo zaciągnie cię gdzieś w jakieś chaszcze, zerżnie i skręci kark? No właśnie… Więc może zastanów się trochę, zanim znowu rzucisz się na oślep przed siebie, odrzucając wszelką możliwą pomoc, bo „przecież sobie poradzisz”. Owszem, możesz mieć rację, masz przecież rozum, ale też w każdej chwili może ci się powinąć noga, a wtedy wszystko może spieprzyć się tak bardzo, że już się z tego nie wygrzebiesz.

Książka

Mój siostrzeniec spojrzał na mnie, a jego spojrzenie mówiło, że się waha. Widziałem, że potrzebuje pomocy, ale był tam też bunt. Ten sam, który najpierw kazał mu walczyć z matką, później zaś uciec z autobusu wiozącego go na obóz.

Książka

Wujek w momencie wyprostował się i rzucił mi szybkie spojrzenie, a ja zamarłem i wcisnąłem się w krzesło, znowu przerażony i całkiem niezdolny do ruchu. Czyżby jednak mama zmieniła zdanie? Jednak przyjechali?

Książka

Popatrzyłem na zegar – była trzecia w nocy! Przez ponad dwie godziny Łukasz opowiadał o swoim życiu, a im dłużej mówił, tym bardziej nie mogłem uwierzyć, że ktoś tak młody zdążył już tyle przejść. Nie tak powinno być. Chłopak, który dopiero wkroczył w tak zwaną dorosłość, powinien przejmować się szkołą, chodzić na imprezy, napierdzielać w gry komputerowe, zachlać raz czy drugi, ewentualnie poderwać kogoś i – jasne – zastanawiać się nad swoim miejscem w świecie oraz nad przyszłością, jednak nie w taki sposób. Zupełnie nie. Nie powinien czuć się odrzucony, niepasujący, znienawidzony, zagrożony… Nie powinien być tak przerażony!

Książka

Tam, za tą szybą, jest świat, który nienawidzi homoseksualistów. Świat, który będzie chciał ci dokopać tylko za to, że jesteś inny i nie robisz tego, co tamci. Czego od ciebie wymagają ci, którym się wydaje, że mają prawo decydować o twoim życiu, choć tak naprawdę gówno im do tego. Sam to bardzo dobrze wiesz, chociaż jesteś na początku tej drogi. I chociaż oni będą chcieli na siłę zrobić z ciebie kogoś, kim nie jesteś, to tylko od ciebie zależy, czy na to pozwolisz. Nie dam ci gotowej recepty ani nie powiem, co masz robić. Możesz przez całe życie udawać, ale żyć w miarę spokojnie. Może nawet wytrzymasz to psychicznie i jakoś dotrwasz do końca, ale sam to przecież wiesz i bez mojego pieprzenia. Jeśli jednak zdecydujesz się iść dalej drogą, którą wybrałeś… Nie będę ukrywał, że czeka cię wiele ciężkich chwil. Ciężkich i bardzo trudnych, może nawet niebezpiecznych. My możemy sobie tutaj gadać o twoich rodzicach, ale tak naprawdę ani ty, ani ja nie jesteśmy w stanie stuprocentowo stwierdzić, jak zareagują. Może być tak, że z trudem, ale zaakceptują cię. A mogą też od razu zerwać z tobą kontakt i wyrzucić cię ze swojego życia, jak to zrobili rodzice Rafała. I będziesz musiał sobie z tym poradzić, co nie będzie łatwe. Za to będziesz przynajmniej wierny samemu sobie. Ale to ty sam musisz dokonać wyboru. Ani ja, ani nikt inny nie może tego zrobić za ciebie.

Książka

Nie jesteś żadnym dziwadłem, Łukasz. Nigdy tak o sobie nie myśl i zdecydowanie nie pozwól, by ktoś tak uważał. Jesteś tak samo normalny, jak wszyscy inni. Po prostu… pociągają cię inne rzeczy. To nie jest twoja wina. To nie jest niczyja wina!

Książka

– Posłuchaj, Tommy. Wiem, że to twój siostrzeniec. I jeśli masz rację co do niego, to sprawa zaczyna być cholernie poważna, zwłaszcza znając twoją szurniętą rodzinkę. Kurwa, obóz biblijny?! Niech go jeszcze pod elektrody podłączą i przywalą prądem! Albo od razu przybiją do krzyża! Serio, wygląda to paskudnie i też chętnie bym dzieciaka broniła rękami i nogami. Ale zrozum, że póki nie skończy osiemnastu lat, to oni za niego odpowiadają i decydują. A nawet później tak będzie, bo przecież nadal z nimi mieszka i to oni go utrzymują. Za to ty… Wybacz, że to powiem, ale nie masz prawa się wpierdzielać.

Książka

I nagle ponownie urwałem, bo w tym momencie Łukasz osunął się na kanapę, nakrył głowę rękami, a jego ciałem wstrząsnął szloch. Ja zaś siedziałem bezradny, bez ruchu i słowa. Nie miałem pojęcia, co zrobić, jak go pocieszyć ani jak wyciągnąć go z tej sytuacji. Bo że była tragiczna, to już zdążyłem się domyślić. I właśnie dotarło to do mnie z pełną mocą. „Przyjaciel, tak?” – pomyślałem ze smutkiem. „Głupi dzieciaku, nazywaj to, jak chcesz, ale jeśli zrobiłeś to, co myślę, że zrobiłeś, to wdepnąłeś w niezłe gówno”.

Książka

W pewnym momencie doszedłem do wniosku, że to jest właśnie największy problem – brak umiejętności rozmawiania ze sobą. Nie, nie chodzi o to, że ludzie nie odzywają się do siebie, bo tak też przecież nie jest, ale rzucone w eter zdania typu: „Co dzisiaj na obiad?”, „Nie zapomnij zapłacić rachunków” czy „Jutro ty zawieziesz małego do przedszkola” nigdy nie były ani nie będą rozmową i jej nie zastąpią. W efekcie po wielu latach wspólnego życia może się okazać, że tak naprawdę nie znamy tej drugiej, ponoć najważniejszej dla nas osoby i w zasadzie mamy ze sobą niewiele wspólnego

Książka

Uświadomiłem sobie, że już nie pamiętam, kiedy samemu o czymś marzyłem. Może z tego wyrosłem? Albo rzeczywistość i tak zwane „dorosłe życie” za bardzo mi dokopały? A może za bardzo się zestarzałem? W końcu marzenia były bardziej domeną młodych, a kolejne lata raczej spędzało się na ich realizacji bądź obserwowaniu, jak zmieniają się w kupę gruzu i popiołu… Ja już chyba nie miałem marzeń. Umarły dawno temu, w sumie na długo przed chorobą mojej żony. I wcale tego nie żałowałem. Po prostu przestały mi być potrzebne. Robiliśmy z Kaśką, co chcieliśmy, przynajmniej na tyle, na ile pozwalały nam finanse, nikt nas nie kontrolował, nikt nie miał prawa mówić nam, jak mamy żyć, a posiadanie dzieci zwyczajnie nas nie interesowało. Po co więc były nam marzenia? Żyliśmy – i tyle!

Książka

Oczywiście zdawałem sobie sprawę, że zachowuję się irracjonalnie. Przecież byłem dorosły i moje prywatne wybory nie powinny nikogo interesować! Na pewno też nie powinienem się z nich nikomu tłumaczyć! A mimo to czułem się trochę jak uczniak, który właśnie został przyłapany na jaraniu za szkołą i teraz idzie do dyrektora…

Książka

Do tej pory jakoś się trzymałem i aż sam byłem zaskoczony, że podchodzę do tego wszystkiego z takim spokojem – zupełnie tak, jakbym stał obok i tylko się przyglądał rozgrywającym się dookoła wydarzeniom. Wreszcie jednak dotarłem chyba do jakiejś swojej granicy i teraz, kiedy już nic mnie nie rozpraszało, mój umysł po prostu się poddał.

Książka

Jakiś czas temu czytałem artykuł o kobiecie, którą zwyrodnialec więził przez kilkanaście lat, bijąc i brutalnie gwałcąc. I nikt z sąsiadów nawet o tym nie wiedział albo nie chciał wiedzieć. Ludzie, zapatrzeni w swoje wygodne życie, nie mieli pojęcia, jakie potworności działy się tuż obok nich. A nawet jeśli, to je ignorowali, bo tak było wygodniej. Nie wiedzieć, nie reagować, a w niedzielę pomodlić się w kościółku i mieć czyste sumienie…

Książka

OK, nie byłem już wierzący, ale w tym momencie pomyślałem, że chyba faktycznie coś nade mną czuwa. Może istniał jakiś tajemniczy, gejowski bóg, który nas pilnował? Nie wiem – taki w tęczowej pelerynie, z oczami podkreślonymi kredką i z różowym lakierem na długich paznokciach?

Książka

Już kilka tygodni po tamtej rozmowie wiedziałem, że pedał to chłopak, który robi bardzo brzydkie rzeczy z innymi chłopcami, co jest całkowicie zakazane i obrzydliwe, a jeśli ktoś się tego dopuszcza, to Pan Bóg bardzo się gniewa. Wiral mówił to z taką pewnością siebie i z tak zaciętą miną, że nawet mi nie postało w głowie, by się z nim nie zgodzić. Jasne, ostatecznie nie wyjaśnił, na czym polegały owe „brzydkie rzeczy” (zapewne sam tego nie wiedział), jednak na tym etapie nawet nie musiał. Wiedziałem tylko, a Wiral usłyszał to od swojej matki, że „ci, którzy dopuszczają się takich bezeceństw, popełniają śmiertelny grzech i będą się za to smażyć w piekle”. Tak więc zdecydowanie sobie przyrzekłem, że nigdy czegoś takiego nie zrobię. Cóż, wizja kosmatych diabłów z widłami, wpychających mnie do wielkiego, kipiącego gara, była dla mnie tak przerażająca, że nawet nie potrafiłbym pomyśleć o czymś brzydkim w stosunku do innych chłopców – czymkolwiek to w ogóle było.

Książka

Jeśli myślałeś, że to nigdy nie wyjdzie, to byłeś w błędzie. To zawsze wychodzi, prędzej czy później. My też mamy swoje potrzeby. Też chcemy z kimś być i kogoś mieć. Też chcemy kochać. Można to tłumić, uciekać, chować się po kątach, ale w końcu każdy z nas robi jakiś błąd. Tylko dlatego, że boimy się samotności, jak każdy człowiek.

Książka

OK, a teraz prowadź. Sprawdźmy, czy w ogóle da się coś dla niego zrobić. Akcję „Ratujemy nastoletniego geja” uważam za otwartą. Fanfary proszę!

Książka

Mój pokręcony umysł podsuwał różne opcje, ale każda była gorsza od drugiej. Jakiś poprawczak? Oddział zamknięty w psychiatryku? A może jakaś katolicka szkoła z internatem i żelaznym reżimem? Istniały w ogóle takie w Polsce? Na pewno będą próbowali mnie leczyć… A to znaczy, że czekały mnie tortury.

Książka

W takim razie postaram się pomóc ci w miarę moich możliwości. Nie wiem, czy to coś da, i nie wiem też, czy nie zrobię sobie wrogów z najbliższej rodziny, ale… wali mnie to już. Był czas, że próbowałem na nich wpłynąć i zmienić ich myślenie, ale to jak rzucanie grochem o ścianę. Oni zamknęli się w tych Małych Łanach i otoczyli średniowiecznym murem, bojąc się zza niego wyjrzeć. Chwilami zachowują się, jakby już umarli za życia. Tak samo zresztą zrobili kiedyś moi rodzice, a twoi dziadkowie. Ale to ich własny wybór. Za to ty… ty jesteś inny. I póki jest nadzieja, trzeba próbować ją wykorzystać.

Książka

Niestety, w ciągu tych niemal trzydziestu dziewięciu lat życia nieraz zdążyłem się przekonać, że wszechświat mnie nienawidzi, a los to wredna suka, która tylko czeka na okazję, by mi dokopać.

Książka

Dobra, posłuchaj. Nie będę cię okłamywał. Muszę zadzwonić do twoich rodziców i nie mogę zrobić inaczej, bez względu na to, czy to rozumiesz, czy nie. Już dawno powinienem to zrobić, ale… nie chcę wykonywać takiego ruchu, zanim nie zrozumiem, co tu się w ogóle dzieje. A na razie widzę tylko jeden wielki chaos.

Książka

Otworzyłem usta, by coś powiedzieć, ale od razu je zamknąłem, bo nawet nie wiedziałem, jak mógłbym to skomentować. Rozumiałem tylko jedno – Łukasz pędził na łeb na szyję w stronę przepaści i wcale nie byłem pewny, czy uda się go jeszcze zatrzymać.

Książka

Tak, ustaliłem sam ze sobą, że jestem hetero, miałem piękną żonę i byłem szczęśliwy w małżeństwie. Później zaś, po śmierci Kaśki, stałem się załamanym wrakiem człowieka, który sięgnął samego dna – dalej jednak hetero. Problem w tym, że niedawno wszystkie te zapewnienia, a także lata pracy nad sobą i trzymania w ryzach własnych reakcji oraz skłonności, koncertowo trafił szlag. I wystarczyły dwa tygodnie. Zaledwie dwa pieprzone tygodnie… No, i jeden facet.