Grzybica Umysłu to piąty tom cyklu Białe Myszki – moment, w którym szaleństwo, zapowiadane przez poprzednie części, wreszcie przebija się na powierzchnię.

Po lodowych przestrzeniach Czwartego Typu Życia następuje powrót do miejsca, w którym wszystko się zaczęło. Nie wraca się tam jednak samemu.

Niektóre tematy nie pozwalają się jedynie poznać. Im głębiej się w nie wchodzi, im dłużej kuje się w ich kolejnych warstwach, tym bardziej zaczynają żyć własnym życiem. Pytania rozrastają się w głowie, zapuszczają korzenie i stopniowo zajmują miejsce wszystkiego, co było tam wcześniej.

W pewnym momencie trudno już rozpoznać, czy człowiek nadal czegoś poszukuje, czy tylko wykonuje polecenia myśli nie z tego świata, którą sam wpuścił do środka.

Grzybica Umysłu jest poetyckim zapisem z pogranicza infekcji. Chwili, w której poznanie przestaje służyć człowiekowi, a zaczyna go przekształcać. 

To, co zostało wpuszczone do środka, rozrasta się po cichu, przejmuje język, pamięć i sposób widzenia świata. Aż trudno rozpoznać, kto naprawdę myśli, a kto jest już tylko miejscem, przez które przemawia coś obcego.