Dzięki niemu wszyscy mogą spać spokojniej... Niestety, Piąty zapłacił za to osiągnięcie najwyższą cenę. Mimo, że nie był żołnierzem, zasłużył na to, by zostać zapamiętany jako jeden z nich...

W końcu konflikt bogów dobiegł końca. Dystrykty się zjednoczyły, więc Imperium nie miało możliwości kontynuacji wojny. I choć wszyscy spoglądali w przyszłość niepewnie, wielu cieszyło się, gdy ogłoszono rozejm.

Wątpię, czy kiedykolwiek poznamy wszystkie tajemnice naszego wszechświata. Ale z każdym nowym objawieniem jesteśmy o krok bliżej do tego celu...

To był koniec... Olimp upadł... Zostaje tu jedynie zgorzkniały starzec, gotowy zrobić największą podłość, byle tylko pozostać u władzy, nawet jeśli miałby władać martwym pustkowiem...

Jedna z zabliźniających się ran ponownie się otworzyła. Ran było wiele, mnóstwo malutkich symboli układało się w misterny wzór, spajający jego skórę zupełnie jak pierścień, który oplata palec. Podobno miały przyczynić się do wzmocnienia jego zdolności.

Anubis nie spodziewał się takiego ogromu zwłok. Nagie ciała w różnym stopniu rozkładu leżały w stosach, pokrywała je krew z otwartych klatek piersiowych. Wszystkie natomiast łączyła jedna rzecz: brakowało głów.

Hades opierał się o ramię Śmierci podczas oglądania spalonych domów. Wszystko spłonęło, noc rozświetlały stosy żarzących się ruin.

Oddanie się w ręce ponurej kostuchy oznaczałoby ponowną wygraną Zeusa. Nie mógł na to pozwolić, musiał przeżyć, choćby tylko po to, żeby zrobić bratu na złość.

Nowy Olimp można było nazwać rajem dla nieśmiertelnych. Za to śmiertelnicy nic tu nie znaczyli, mieli jedynie służyć... Słowo „człowiek” było dla wielu bogów równoznaczne ze słowem „narzędzie”...

Coraz mniej przypominał osobę, którą kiedyś widział, gdy spoglądał w taflę wody. Teraz widział tylko zmęczonego mężczyznę. Był jedynie wolą przetrwania. Właśnie tym się stał...