Spójrzcie! W naszej teraźniejszości można odczytać ewolucję Ducha Wszechistnienia. Któż się odważy wejrzeć weń?

Można przyjąć, iż świadomość jest polem informacyjnym dla każdego Ja. W aspekcie ewolucyjnym każde stworzenie posiada własne takie pole, które w trwaniu ewolucji jest stopniowo eksplorowane i uświadamiane.

Jesień przekształca przyrodę w nagość, przez co można patrzeć na wskroś. Liście, niczym maski, nie zasłaniają drzew, które w grymasie miny poczynają przemawiać głębią czucia, gdzie imaginacja w ożywczych zasługach potrafi w drzewach rozpoznawać istotowość. Czasem drzewa pokazują oblicza w wyrazie ponadsłownym, a przecież w odczuciu wiadomym.

W akcie wtajemniczenia, zatwierdzania naszego ja w tkance buddycznej — na Zachodzie reprezentującym żywioł wody — praca Archanioła polega na utworzeniu w żywiole Nieba nowego miejsca dla rozwijającego się ludzkiego JA. Jest to połączenie ognia z wodą. Ogień przestrzenny w łonie Logosu tworzy nowe mieszkania dla przyszłego bytu.

Tak jak dusza jest esencją rozwoju, owocem przez wszystkie inkarnacje w dialektyce, tak poziom Archanioła tworzy i odzwierciedla ewolucję narodu.

Rozwój Anioła polega na przemienieniu duszy w przestrzeń narodu, a stanowisko Archanioła odczytuje siebie w tej przestrzeni. Archanioł pracuje z hierarchią już na poziomie planetarnym.

Istotowość we wszechświecie zbudowana jest z przeciwieństw, aby nieustanne ścieranie się tych energii, wymienianie tworzyło nową jakość. Istota Lucyfera jest cieniem Chrystusa. Chrystus w swoim kontraście jest Lucyferem.

Oblicze człowieczeństwa, opromienione Światłem Logosa, staje się Archaniołem — pomostem ku nowym warunkom bytu, poza wszelkim dualizmem.

Przekroczenie swojego przyrodzonego w układzie dialektycznym stanu to urzeczywistnienie materiału nieba w sobie.

Tak jak osobowość dla Anioła jest iskrą, tak iskrą dla Archanioła jest Anioł, Archanioł jest iskrą dla Syna Bożego, a Logos jest iskrą dla Bóstwa. Miasto Piramid jest wewnętrznym odzwierciedleniem mgławicy Drogi Mlecznej. Życie wieczne działa jak fraktal, ten sam ruch na różnych poziomach — tu tkwi Bóg — w impulsie prowadzenia życia od najmniejszego po największe.

Wiedza Jedności pozwala nam zawrzeć w jednym punkcie wysokość z niskością: „jak na górze, tak i na dole”. Gdy obrazujemy to na symbolicznym odzwierciedleniu piramidy, z takiego układu rodzi się Gwiazda Dawida — wspominana już przeze mnie z innego punktu widzenia. Jednoczy ona na poziomie środka obydwa trójkąty — ducha i materię. Na poziomie środka, który hierarchicznie plasuje nas w sferze przyczyny, w sferze wielkich wód. W tym środku mieszka Ja ze swoją świadomością.

Chrystus w aspekcie powtórnego przyjścia nie pochodzi z naszego wnętrza, lecz z makrokosmosu. W procesie duchowym wprowadzamy Go w siebie, albo ujmując to inaczej — dostrajamy się, aby weń wejść, przyjąć jego strukturę świadomości i przenicować ją w sobie tak, by stała się naszą. Taki jest proces rozwoju duchowego w Erze Wodnika.

Archanioł jest jak prawica Chrystusa, przeprowadza na drugi brzeg, w świat, który sam w sobie jest wnętrzem Chrystusa, gdzie w aspekcie ziemskim panuje antygrawitacja, a ciemna materia świeci światłem wiecznie płonącym. Tak dalekosiężne misteria Jedynego Ducha dawane są ludziom co dwa tysiące lat. I teraz mamy do czynienia z takąż możliwością: z kraju rodzi się Oblubienica Pańska, która wzywa na wesele swego Oblubieńca, by stać się Synem Człowieczym z dołu, Synem Bożym z góry. Istota Logosa odzwierciedla się wtedy w materii świata.

Era Wodnika, jak żadna dotychczas, tworzy w nas nowe połączenia z rzeczywistością, w takim wymiarze, jakiego jeszcze nie było w historii ludzkości. Religie koncentrowały się na ścieżce indywidualnego wyzwolenia, teraz rozwój pierwiastka świadomości ukierunkowany jest na zbawienie świata.

Jeśli człowiek ze swoją szlachetną duszą pocznie działać — i w świecie duchowym, i w świecie fizycznym — w oparciu o maksymę: „Wszystkie rzeczy będę interpretować jako szczególny rodzaj relacji z Bogiem”, wówczas makrokosmos jest gotowy do odczytywania.

Dlatego mamy łaskę doświadczania wiedzy o Jedności. Wiedza Jedności przewyższa Mądrość. Mądrość dawana do tej pory przez wtajemniczenia, dziś transformuję się w aspekty techniczne będące zarazem naszym powinowactwem z planetą Ziemią.

Szczytem działania logicznego jest zrozumienie sercem.

Każdy listek na drzewie musi zrozumieć, z jakiej gałęzi wyrasta.